Sztuka fryzjerska w pigule
Fryzjerstwo to dzisiaj istotny dla kobiet i mężczyzn dział sztuki użytkowej. Szczególnie kobiety nie wyobrażają sobie życia bez usług fryzjerskich, które ewidentnie poprawiają im samopoczucie, bo są istotną częścią kreacji ich wizerunku.
Gdzie ma korzenie sztuka fryzjerstwa?
Otóż jej początki sięgają już czasów człowiek pierwotnego. Włosy tych ludzi nie przypominały dzisiejszych fryzur. Były skołtunione, długie. Takie włosy przeszkadzały w polowaniach i i innych działaniach codziennych służących przetrwaniu ówczesnego człowieka. By sobie pomóc człowiek pierwotny opalał niesforne kosmyki długich włosów nad ogniem, zaś za nożyczki miał ostrza wykonane z kamienia, którymi starano się skrócić długie włosy.
Były to oczywiście prymitywne narzędzia i prymitywna sztuka fryzjerska, niemniej tak właśnie wyglądały jej początki.
Włosy zaczęły pełnić rolę ozdobną dopiero za czasów starożytnych.
Jakie były fryzury starożytne? Otoż Persowie bardzo dbali o swoje uczesania. Fryzury Persów były obowiązkowo zakończone loczkami. Przywiązywali też niezwykłą dbałość do innej ozdoby z włosów – brody. Zgodnie z przyjętym kanonem mody broda musiała być spiczasta, niedługa – przypominam, że był to naród wojowników.
Sumerowie z kolei nosili nakrycia głowy w kształcie dysków. Kobiety starożytnego Sumeru nosiły długie rozpuszczone włosy, które przepasały opaskami. Ozdabiały je wstążkami wpinanymi we włosy, kwieciem i ozdobami wykonami ręcznie z metalu.
Starożytny Asyr wytworzył swoją modę na włosy i swoje trendy. Asyryjczycy nosili długie włosy albo rozpuszczone albo zebrane w siatce na głowie. Chętnie nosili wysokie czapki i przepaski na włosach. Broda podobnie jak u Persów stanowiła u nich mały fetysz. Asyryjczycy szczególni dbali właśnie o brodę. Strzygli ją schodkowo i ozdabiali pierścieniami, które miały przynieść im sukces na polu bitwy.
Tagi: fryzjerstwo, fryzury starożytne, sztuka fryzjerska, włosy